slakkenoorlog – deel 1

Wijngaardslak01

Het is oorlog! Dit is misschien een bijzonder begin voor een blog over lichtgroen leven. Maar alles kent zijn grenzen, en de slakken in mijn tuin zijn over die van mij heen gegaan. Dik.

Sinds een jaar of drie zijn er ieder jaar meer slakken in de tuin. En dan niet alleen die leuk uitziende huisjesslakken, maar ook grote, glibberige, naaktslakken. En het lijkt wel of met name die laatste mijn tuin overnemen. Of geen dier ze eten wil. Of ze steeds verder oprukken (tot in mijn keuken aan toe!) Dit jaar ben ik het zat, mijn planten zien er aan alle kanten beschadigd uit en vooral ‘s avonds ben je je schoenzolen niet meer zeker in de tuin. Best wel iewwww.

Maar ja, je bent lichtgroen dus naar het tuincentrum gaan voor slakkenkorrels is niet alleen ‘way to mainstream’, het is ook niet groen genoeg. Een kleine zoektocht op internet toont dat slakkenkorrels -slakkengif staat minder sexy op de verpakking-  schadelijk zijn voor je huisdieren, andere dieren in de tuin, het bodemleven en wat nog meer. Het idee is simpel: alles dat je in je tuin hebt, is onderdeel van de totale levencyclus, dus ook slakkengif als je dat erin stopt. Dus nee, maar wat dan?

Het liefste zou zijn om ze te vangen en elders uit te zetten. Dat is me alleen iets te… donkergroen. Kortom: ze moeten weg, ze mogen dood, maar liefst met zo min mogelijk leed. De zoektocht bracht me bij deze tip van duurzaamthuis.nl: een slakkenval met bier. Met als verschil dat ik er meer bier in doe, zodat de slakken letterlijk en figuurlijk ten onder gaan. Mijn geweten sus ik met de gedachte dat er erger manieren zijn om te gaan.

Slakkenvraat Hosta

Slak maakt meer kapot dan de liefde voor beestjes goed kan maken. Mijn mooie Hosta, weer voor een jaar verminkt.

Morgen ga ik mijn val bouwen.

Een gedachte aan “slakkenoorlog – deel 1

  1. Pingback: Smakelijk groen: de Makkelijke Moestuin – 2 – Lichtgroen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *